McGregor Samurajewicz fotograf skupiający się na kobiecym ciele, ukazując jego wielowymiarowość, głębie. Prace przepełnione są sensualnością, która jest ważnym wymiarem seksualności, często nie rozumianym czy pomijanym…
Ciało może przybierać różne pozy, pozy mogą wyrażać przeróżne emocje, światłem i cieniem możemy ubierać je w różne sugestie, kadrem zamykamy to wszystko w całość nadając klamrę opowiadanej historii, sens i przesłanie. W mojej twórczości staram się wykorzystać ciało jako środek przekazu. Jest to pewnego rodzaju fascynacja tym kim jesteśmy, a nagość ukazuje, że wszyscy jesteśmy tacy sami, wymagamy takiej samej uwagi, w obliczu świata jesteśmy tylko wspomnianą wcześniej duszą ubraną w ciało. Seksualność naszych ciał jest malownicza i inspirująca, jest wiele nieopowiedzianych historii, które tylko czekają na swój moment.
Ciało to historia naszego życia, niektórzy badacze twierdzą, że układ naszej twarzy warunkowany jest w pewnym stopniu naszą mimiką, czyli najczęściej przeżywanymi przez nas emocjami. Każde znamię, blizna oraz zmarszczka ma swoją historię wartą zapamiętania.
Oczy są zwierciadłem duszy, ciało jest jej domem. Nagość jest czymś w rodzaju pomostu pomiędzy światem zewnętrznym, a rdzeniem naszego istnienia, świadomością, duszą. Sięgając po nagość w fotografii sięgam po to czym jesteśmy w obliczu świata. Nagość nie pokazuje tego co mamy, ale to kim jesteśmy, a wszyscy nago wyglądamy bardzo podobnie. W fotografii sięgam po emocje i to one grają pierwsze skrzypce. Tak jak nie da się zagrać określonej muzyki bez określonego instrumentu tak pewnych historii zawartych w moich pracach nie da się opowiedzieć nie wykorzystując ludzkiego ciała.
Seksualność to również mistyczna, sensualna dzikość – pierwotność. Wiele plemion miało własne rytuały wchodzenia w dorosłość w tym symboliczne wchodzenie w gotowość do pełnego życia w tym intymnego. Dziś rytuały te coraz bardziej zanikają i oznaki dojrzałości płciowej nie spotykają się z celebracją, wspólnym świętowaniem, opowieściami o tym co ona wprowadza do naszego życia. Kojarzona jest bardziej z uporczywymi zmianami w naszym ciele, które wywołują bardziej wstyd niż dumę. Nieznajomość własnego ciała i brak edukacji seksualnej pogłębia nieadekwatne przekonania oraz mity na temat dojrzewania, seksualności oraz kanonów piękna.
Sztuka jest kanałem dzięki, któremu możemy mówić o subtelnościach seksualności, ukazywać różne perspektywy i możliwości naszego ciała. Pokazywać, że piękno jest w każdym z nas, jeśli tylko umiemy je sami w sobie zobaczyć – będzie ono z nas emanować.
Więcej o projekcie Ewolucja podejścia do seksualności człowieka…
