Dawid M. Allen emerytowany już psychiatra z ponad 40 letnim stażem podejmuje się w swojej książce trudnego tematu „toksycznych” rodziców – krytycznych, wymagających oraz dysfunkcyjnych. W swojej publikacji skłania nas do wyłączenia  jak to określa „autopilota” w relacji z rodzicami oraz badania historii rodzinnej wiele pokoleń wstecz w celu empatycznego zrozumienia odtwarzanych schematów.

Metoda, którą proponuję autor to metakomunikacja czyli nauka komunikacji bez odtwarzania, wchodzenia w nieadaptacyjne schematy.  Pierwsza część książki poświęcona jest zdiagnozowaniu dysfunkcyjnych wzorców i ich przyczyn. Metakomunikacja skupia się głównie na empatycznej, spokojnej rozmowie w tym pokazania własnej bezradności względem pozbawionego zasad czy spójności postępowania rodziców, ponadto uczy unikania generalizacji czy oceniania. Przypomina nam o tym, że nasi rodzice też byli dziećmi i mogli mieć równie trudnych rodziców przed którymi chronili się najróżniejszymi mechanizmami obronnymi. Kolejnym ważnym tematem o którym często nie myślimy jest różnica pokoleń czyli wygląd świata w którym wychowywali się nasi rodzice i konsekwencje jakie to przyniosło. Ograniczenia wynikające z wychowania naszych rodziców lub zasad obowiązujących w danym pokoleniu może wywoływać w rodzicach pragnienie realizacji pragnień, odegrania buntu przez dziecko z którym się identyfikuje. Z jednej strony pragnienie by dziecko robiło to czego rodzic nie mógł z drugiej zazdrość prowadzi do nie konsekwentnych i nie zrozumiałych dla nas zachowań. Wynika to jak przytacza autor z wewnętrznych konfliktów rodziców z którymi stale się zmagają.

Wychowanie twoich rodziców i przeszłość twojej rodziny miały wpływ na odgrywane przez rodziców role i dręczące ich konflikty wewnątrzpsychiczne.

Każda grupa etniczna ma własne zasady postępowania i obyczaje związane z pracą, małżeństwem, procesem wychowywania dzieci i tymi drobnymi kwestiami, tak więc może być ci przydatne zapoznanie się z typowymi zasadami i obyczajami obowiązującymi w grupach, do których należą twoi rodzice i dziadkowie.

Zalecane stworzenie drzewa genealogicznego to ciekawe rozwiązanie za pośrednictwem, którego możemy poczuć wspólnotę z rodziną, obudzić różne emocje oraz zrozumieć historię, która je tworzy.

Ćwiczenie przedstawione w książce w behawioralny sposób uczą konkretnych reakcji oraz sposobów komunikowania. Tworzenia komunikatów typu „ja” do określania swoich emocji bez oceniania, spokojnej komunikacji niewerbalnej. Przedstawione przypadki pozwalają przyjrzeć się z dystansu nie tylko zachowaniom rodziców, ale i własnej osoby. Ważne, jednak by osoba je wykonująca nie dokonywała zniekształceń wynikających z jakiś zaburzeń, które wymagałyby wcześniejszej psychoterapii.

Dawid M.Allen powołuje się w swojej książce do wielu innych ciekawych publikacji oraz badań co wpływa znacznie na merytorykę publikacji. Autor tłumaczy mechanizmy obronne oraz omawia konkretne możliwe scenariusze. Zachęca do włączenia całej rodziny w model metakomunikacji w tym rodzeństwo i partnerów czemu poświęca jeden z końcowych rozdziałów. Książkę należy przeczytać do końca przed wprowadzaniem zmian w komunikacji z rodziną co wielokrotnie jest podkreślane.

Polecam książkę, głównie ze względu na ćwiczenia i scenariusze poszerzające w czytelniku wgląd na zachowania rodziców i własne.